Oké, Charlie.
Is dat de tent? - Ja, meneer.
Wie is de baas? - Dat weet u al.
Ik wil het nog eens horen. - Spats Colombo.
Leuk. Het wachtwoord? - Ik kom voor de begrafenis van oma.
Uw toegangspas. - Dank je, Charlie.
Als u 'n goeie tafel wilt, zeg dan dat u een van de dragers bent.
Klaar. Wanneer begint het?
Ik maak me uit de voeten. Als Colombo me ziet, ben ik er aan.
Dag, Charlie.
Geef ze de volle laag over vijf minuten.
Reken maar.
Goedenavond, meneer.
Mr. Mozarella, tot uw dienst.
Ik kom voor de begrafenis van 't oudje. - Ik heb u nog nooit gezien.
Ik sta al 'n tijdje droog. - Alstublieft!
Waar is de wake? Ik ben een van de dragers.
Begeleidt u 'm naar de kapel. Bidbank drie.
Zeker, Mr. Mozarella. Deze kant op, meneer.
Nou, dat is pas afscheid nemen.
Volgt u me.
Wat drinkt u? - Een borrel.
We hebben alleen koffie. - Koffie?
Schotse, Canadese, uit zuur beslag.
Schotse koffie, in een espressokopje, en een soda als bijdrank. Moment.
Mag ik die bidstoel daar, wat verder van het orkest?
Die is gereserveerd voor directe familieleden.
Oeps.
Hé, ik wil nog 'n koffie.
Nog een koffie.
De rekening graag voor de politie komt.
Wat moeten die nou op 'n begrafenis? - Ze hebben geen eerbied voor de doden.
Joe, vanavond gebeurt het, hé?
Nou en of. - Nee, betaaldag.
Dat is goed. - Hoezo?
Ik moet morgen naar de tandarts.
Ga je je eerste loon in maanden aan je gebit verpatsen?
Gewoon een vulling. Het hoeft geen goud te zijn, hoor.
Egoïst! We moeten achterstallige huur betalen.
Moe wil z'n 89 dollar terug.
De Chinese wasserij daagt ons voor 't gerecht.
En dan de danseresjes nog.
Je hebt gelijk. - Natuurlijk.
Morgen geven we iedereen wat geld.
Nee hoor. - Nee?
Morgen zetten we alles op Greased Lightning.
Ga je mijn geld op een hond wedden?
Max de ober kent de elektricien die de haas bedraadt.
Ben je nou helemaal? - Kijk, tien tegen een.
Stel dat ie niet wint. - Nou en? We hebben werk.
Stel dat we 't verliezen. - Jerry, wat ben je toch 'n zwartkijker.
Stel dat je verongelukt. Stel dat de beurs ineenstort.
Stel dat Mary Pickford Douglas Fairbanks de bons geeft.
Stel dat de Dodgers uit Brooklyn weggaan!
Stel dat Lake Michigan overstroomt.
Niet kijken, maar de hele stad staat onder water.
Vier,
drie,
twee,
een.
Dit is een razzia.
Ik ben een federaal agent. Jullie staan onder arrest.
Ik wil nog 'n koffie.
Spats, de plechtigheid is over. We gaan.
Waarheen? - Een club voor ex-drankverkopers.
Ik draag je voor als lid.
Ik hou niet van clubs. - Die vind je vast leuk.
De kleermaker zal zelfs een speciaal pak voor je maken. Een gestreept pak.
Wat een bak.
Wat heb ik nu weer misdaan? - Het verkopen van sterke koffie.
Met hoog alcoholpercentage.
Ik ben alleen 'n klant.
Kom nou, Spats. Jij bent de eigenaar van de tent en Mozarella is je stroman.
Mozarella? Nooit van gehoord.
Dat is niet wat wij gehoord hebben. - Van wie? Toothpick Charlie?
Toothpick Charlie? Nooit van gehoord.
Botermelk.
Je eigen spul drink je natuurlijk niet.
Kom, opstaan!
Zonde van het belastinggeld. - Je mag je advocaat opbellen.
Die zijn er al. Allemaal mannen van Harvard.
Ik wil nog 'n koffie.
Nu hoeven we ons niet meer af te vragen wie we 't eerst betalen.
Zwijg, ik denk na. - De huisbazin gooit ons eruit.
Geen knakworst op krediet meer van bij Moe.
We kunnen niet meer lenen van de meisjes, want zij vliegen de bak in...
Hoeveel zou Sam de bookmaker voor onze jassen geven?
Sam de bookmaker? Mijn jas verwedden? Niks van!
Het is een kat in een bakkie. - We gaan dood van de kou!
Het vriest. We worden ziek.
Tien tegen een, dommerik. Morgen kunnen we twintig jassen kopen.
Greased Lightning! Waarom lap je me dat telkens weer? Ik moet gek zijn.
Spreek je dan weer tegen me? - M'n contrabas heeft het warmer dan ik.
En? - Niets.
Bedankt.
En? - Niets.
Bedankt.
Ik kan niet meer.
Ik heb honger, koorts en 'n gat in m'n schoen.
Geef me 'n kans en we zwemmen in 't geld.
Hoe dan? - Een hond, Galloping Ghost.
Hij staat vijftien tegen een en hij wint altijd op modderige banen.
Wat wil je? M'n hoofd op een schoteltje?
Je contrabas, om te verpanden met m'n sax...
Ben je gek? Hebben we 't nog niet moeilijk genoeg?
Sterf dan van de honger. Het zal mij 'n zorg wezen.
En? - O, jij bent het.
Jij durft nogal... - Bedankt.
Joe, kom terug.
Nellie, schattebout, ik kan het uitleggen...
De schoft! Ik laat m'n haar watergolven,
ik koop 'n negligé ik maak 'n lekkere pizza.
En waar is meneer? - Ja, waar?
Bij jou. - Bij mij?
Weet je 't dan niet meer? Je had kiespijn. Hij had 'n dikke kaak.
O ja?
O ja!
Hij had 'n bloedtransfusie nodig. Nietwaar?
Ja, we hebben hetzelfde bloedtype. - Type O.
O?
Schatje, ik verzin wel iets leuks.
Je hebt al genoeg verzonnen.
Zodra ik werk heb, neem ik je uit eten.
Hoe zit het, Nellie? Heeft Poliakoff werk voor ons?
Nou, hij is op zoek naar een bas
en een sax.
Is het niet? - Ja.
Vertel op. - Drie weken Florida.
Florida! - De Seminole-Ritz in Miami.
Reis en verblijf zijn gratis. - Is ze niet geweldig?
Kom, op naar Poliakoff. - Wacht je beurt af, jongens.
We wachten wel. - Gladys, drie weken Florida.
Sweet Sue en haar Society Syncopators.
Ze zoeken twee meiden voor de bas en de sax.
Hoezo, wie ben je? Poliakoff! Ik heb werk voor je.
Gladys, ben je er nog?
Stapelgek! Ze heeft 112 uur gespeeld op 'n dansmarathon.
Ze ligt in bed met 'n inzinking. - Ik benijd haar.
En Cora Jackson? - Die speelt voor 't Leger des Heils.
Drexel 9044.
Die stomme mokkels!
We staan op 't punt te vertrekken, en wat gebeurt er?
De sax verdwijnt met een bijbelverkoper en de bas raakt zwanger.
Bienstock, ik zou je moeten ontslaan!
Ik? Ik ben de impresario, niet de nachtwaker!
Hallo, is Bessie Malone er?
Wat moet ze in Philadelphia?
Nee maar!
Bessie heeft lang haar en speelt met Stokowski!
Black Bottom Bessie? - Schpielt zich mit der Philharmonic.
En Rosemary Schultz?
In een dip sinds de dood van Valentino.
Als we voor vanavond niemand vinden, zitten we allemaal in 'n dip.
Het kan me niet schelen waar je ze vindt, maar zorg dat ze op die trein zitten.
Zodra ik iets vind, geef ik je 'n belletje.
Dag, Sig. Straks krijg ik nog 'n maagzweer.
Nellie, geef me lange afstand.
Sig, we moeten je spreken. - Over Florida.
Florida? - We weten het van Nellie.
Zijn we te laat? - Vind je 't grappig? Eruit!
Het William Morris Agency in New York graag.
Je had toch 'n bas en 'n sax nodig? - Ja, maar niet jullie.
Mr. Morris graag. - Moment, waarom wij niet?
Jullie hebben de verkeerde vorm. Dag! - Wat zoek je wel? Bultenaars of zo?
Hadden jullie maar bulten. - Wat voor 'n orkest is het?
Je moet jong zijn. - Dat gaat nog wel.
En blond. - We verven ons haar.
En 'n meid. - We...
Nee, vergeet het.
Mr. William Morris! - Is het een vrouwenorkest?
Ja. Nellie zal niet weten waar ze 't heeft.
Joe, wie zegt dat we 't niet kunnen doen?
In die zigeunertent droegen we gouden oorbellen, ja toch?
En bij dat Hawaiaanse orkest droegen we van die rokjes.
Heeft ie 'n drankprobleem of zo?
Nee, maar zijn lege maag heeft z'n brein aangetast.
Joe, drie weken in Florida!
We vragen de danseresjes om kleren. - Geen haar op m'n hoofd denkt er aan.
Dat is het!
Een oude pruik, hier en daar wat vulsel.
Josephine en Geraldine.
Josephine en Geraldine? Kom!
Als jullie vanavond wat willen verdienen,
er is 'n Sint-Valentijnsbal op de universiteit.
We doen het! - Goed zo. Zes dollar per persoon.
Om acht uur op de campus van Urbana. - En dat allemaal voor een avond?
Met de twaalf dollar kopen we een van onze jassen terug.
Hallo, Mr. Morris? Met Poliakoff in Chicago.
Hebt u soms een paar muzikale meiden voor mij?
Een sax en 'n bas.
Als William Morris niemand heeft... - Kom, Geraldine.
Het is 150 kilometer rijden in de sneeuw!
Ik vind wel iets. - Wat dan?
Zit niet zo boven op me.
Hoe was het, meisjes? - Je verdient 'n pak slaag.
Kom nou, waar zijn je manieren?
Nellie schatje, ben je vrij vanavond?
Vanavond? Waarom?
Ik heb plannen.
Ik ben vrij.
Echt?
Ik wou naar huis gaan en koude pizza eten.
Blijf je de hele avond thuis?
Ja, Joe.
Prima, dan heb je je auto niet nodig. - Mijn auto? Jij gore....
Is hij niet geweldig?
We hadden drie weken in Florida kunnen zitten.
Lekker zonnebaden, palmbomen, vliegende vissen...
Kop dicht!
Misschien een straat, misschien niets en een paar van de achten.
Laat vallen, jongens.
Laat vallen? We komen een auto ophalen.
O ja? - Ja, die van Nellie Weinmeyer.
Muzikanten.
Maffiosi.
Kom, we spelen verder.
Een groene tweedeurs Hupmobile uit '25, meneer.
Daar. Wil je benzine?
Ja, graag. Voor zo'n 40 cent.
Zet ik het op haar rekening?
Ja, waarom niet?
Enne... tank maar vol.
Iedereen handen omhoog!
Gezicht naar de muur!
Jij ook, Toothpick.
Vooruit.
Hoi.
Kom erbij.
Oké, baas.
Hallo, Charlie. Poosje geleden.
Wat wil je, Spats? Wat moet je hier?
Ik kom gedag zeggen.
Dat hoeft niet. - Dat weet ik nog zo niet.
Je hebt je vrienden over mij verteld.
Waar heb je 't over?
Nu zit ik met al die doodskisten. Die gooi ik liever niet weg.
Daar had ik niets mee te maken.
Jammer, Charlie. Drie achten.
Vaarwel, Charlie.
Nee, Spats!
Toe nou, Spats.
Ik moet overgeven.
Oké, laat je zien.
Vooruit.
Vooruit!
We hebben niets gezien. Nietwaar?
Wat? Nee, niets gezien. - Zie je wel?
En het laat ons koud als jullie elkaar koud willen maken...
Ken ik jullie ergens van?
Nee hoor. We zijn muzikanten.
We komen om een auto. Die van Nellie Weinmeyer.
Voor het bal vanavond.
Kom, Jerry. - Moment.
Waar ga je heen, denk je? - Urbana. Het is nogal ver, dus...
Jullie gaan nergens heen.
O nee?
Ik hou niet van getuigen. - We zwijgen als het graf.
Reken maar. Een dubbel graf.
Wegwezen hier. We vinden ze wel.
Ik ben geraakt.
Je contrabas. - Bloed ik niet?
Ja, als ze ons grijpen. Type O! Vooruit!
Waar ren je heen? - Zo ver mogelijk.
Dat is niet ver genoeg. Ze weten wie we zijn. Heel Chicago zal ons zoeken.
Vlug, geef me wat geld. Vooruit!
Bel je de politie? - Weet je wel met wie we te doen hebben?
We moeten de stad uit.
We kunnen onze baard laten staan. - We scheren ons.
Scheren? Ze willen onze huid en jij wilt je scheren?
Onze benen, dommerik. - Onze benen?
Hallo, Mr. Poliakoff?
U zoekt twee vrouwelijke muzikanten?
De Florida Limited vertrekt op spoor een en stopt in Washington,
Charleston, Savannah, Jacksonville en Miami.
Iedereen instappen.
Wat nu weer? - Hoe doen ze 't toch?
Hoe behouden ze hun evenwicht? - Ze zijn anders gebouwd. Vooruit!
En het tocht daar beneden.
Ze vatten vast de hele tijd kou. - Hou op. Straks missen we de trein.
Ik voel me naakt. Iedereen kijkt naar me.
Met zulke benen? Dat zal wel niet.
Laat toch zitten. Het lukt ons nooit, Joe.
Ik heet Josephine en het was jouw idee.
Moet je kijken hoe ze beweegt.
Net een pudding op springveren.
Ze hebben vast een ingebouwde motor, of zo.
Snap je dan niet dat ze anders in elkaar zitten?
Hou op, het is niet alsof je een kind moet baren.
We gaan gewoon met ze mee tot in Florida. Meer niet.
Ik laat me niet meer ompraten...
Exclusief! Zeven man afgemaakt in garage in Chicago-noord.
Bloedige afrekening volgt.
Je hebt me omgepraat. Kom, Josephine. - Zo ken ik je weer, Geraldine.
Rosella. - Viool.
Vooruit, Dolores. - Trombone.
Olga, hoe is 't met je rug? - Trompet.
Hier zijn we dan. - Zijn jullie de twee meiden van Poliakoff?
Ja, we zijn de nieuwe meisjes. - Vers van de pers.
De impresario, Mr. Bienstock. - Aangenaam.
Ik ben Sweet Sue.
Ik heet Josephine. - Ik heet Daphne.
Sax en bas. Wat 'n opluchting. Jullie hebben ons leven gered.
Insgelijks.
Waar hebben jullie zoal gespeeld? - Hier en daar... en omstreken...
We hebben drie jaar op 't conservatorium van Sheboygan gezeten.
Instappen. - Couchettes zeven en zeven A.
Zeven en zeven A. - Dank u vriendelijk.
Graag gedaan. - O, insgelijks.
Hupsakee. - Afblijven!
Poliakoff heeft echte dames gestuurd.
Zeg maar aan de meiden dat ze op hun taal letten.
Daphne?
Geraldine vind ik maar niks.
Hoi! Ik ben Daphne, de bas.
Ik heet Josephine. Sax.
Welkom in de wereld zonder mannen. - Je zult ze missen!
Trek je korset uit en sla je benen uit. - Ik draag er geen.
Heb je dan geen buikje? - Hoezo buikje?
Mijn naaister doet wonderen. Ze komt maandelijks.
En ze is zo goedkoop. Ze zei me... - Vooruit, Daphne.
Zeg, ken je die van de tubaspeelster
op 'n verlaten eiland met 'n jockey met een been?
Nee, vertel. - Genoeg vuile praat, meisjes.
Ze hebben op 't conservatorium gezeten.
Niet mis, hé? We zijn met onze neus in de boter gevallen.
Rustig, Daphne.
Als jochie droomde ik dat ik opgesloten zat bij de pasteibakker.
Overal lekkernijen. Koninginnenbrood, roomsoezen, kersentaarten...
Luister. Vergeet de boter en het gebak. We zijn op dieet.
Tuurlijk, Joe.
Niet doen. Dat is de noodrem.
Hartstikke bedankt hoor!
Waarvoor? - Een van m'n borsten is kwijt.
Doe hem snel weer goed. - Kom me dan helpen.
Deze deur, Daphne.
Nu is de andere kwijt.
Pardon. - Geeft niet. Ik dacht dat 't Sweet Sue was.
Mondje dicht, hé? - Waarover?
Als ze me nog 's betrappen, vlieg ik eruit.
Zijn jullie de nieuwe bas en sax?
Ja. Ik heet Daphne en dit is Joe... sephine.
Kom binnen.
Ik heet Sugar Cane.
Sugar Cane? - Ja, vroeger heette ik Sugar Kowalczyk.
Pools? - Ja, ik kom uit 'n muzikale familie.
Mama gaf pianoles en papa controleerde alles.
Waar deed ie dat? - Op de trein.
Ik speel ukelele en ik zing.
Nee maar.
Ik kan niet zingen, maar wat wil je met zo'n orkest?
Ik moest de stad uit.
Hoezo? - Lang verhaal.
Wil je wat bourbon?
Volgende keer misschien.
Ik ben geen zatlap hoor. Ik kan zo ophouden, maar ik heb geen zin.
Ik zit in een dipje. - We snappen het.
Al de meisjes drinken, maar ik word betrapt. Zo gaat het al heel m'n leven.
Ik trek altijd aan het kortste eind.
Zitten m'n naden goed? - Zo goed als maar kan.
Tot kijk, meisjes. - Dag, Sugar.
Eindelijk een orkest naar mijn hart.
Koest, Daphne. - Heb je dat drankkastje gezien?
Laat zitten. Een foute zet en we liggen de trein uit.
In de handen van de politie, de pers en de maffia.
Man, ik heb zin in een mondje suiker.
Luister.
Geen gebak, geen boter en geen suiker.
Daar gaan m'n borsten weer.
Hé, hebben jullie te lang in 't quadrille-circuit gezeten of zo?
Nee, begrafenissen.
Nou, hier leven we nog. Wat meer pit graag.
We doen ons best.
Waar komen die gaten vandaan?
Deze hier?
Goeie vraag.
Muizen?
Oké meiden, opnieuw.
En wat meer fut deze keer.
Bienstock!
Ja Sue, wat is er?
Ik had je toch gezegd, geen drank.
Oké, van wie is dit?
Kom op.
Sugar, ik had 't gezegd. - Toe nou, Mr. Bienstock.
Genoeg! In Kansas verborg je 't in een shampoofles.
Daarvoor in je ukelele. - Pardon, mag ik m'n heupfles terug?
Je kunt inpakken... Jouw heupfles? - Ja, gewoon bourbon.
Het is er zeker doorheen geglipt.
Geef hier. - Zaten jullie niet op het conservatorium?
O ja, een jaar lang. - Was het niet drie jaar?
We waren voorbeeldige studentes.
Twee dingen duld ik hier niet: sterkedrank en mannen.
Mannen? - Dat is geen probleem.
We mijden mannen als de pest. Harige onbeschofterikken, met acht handen.
Ze willen maar een ding van ons meisjes.
Wel, heb je ooit!
Oké, opnieuw.
Hortense, goedenacht. - Dag, Daphne.
Droom zacht, Maude. - Goedenacht, Daphne.
Welterusten, Gloria. Dolores! Lekker slapies doen, hé?
Slaap lekker, Emily! - Kusje.
Om te kussen, ja.
Hou je toch koest. Vergeet niet dat je 'n meisje bent.
Ik ben 'n meisje. - Je bent een meisje.
Ik ben 'n meisje. Ik ben 'n meisje.
Ik ben een...
Heb je haar drumstel gezien?
Ik ben een meisje!
Nou en of.
Welterusten, Sugar.
Welterusten, snoepje.
Snoepje? Heb je dat gehoord?
Wat nou?
Ik zorg ervoor dat ons snoepje geen snoepreisje maakt.
En als ik naar de WC moet of dorst heb?
Vecht ertegen. - En als ik verlies? Als ik echt moet gaan?
Dan trek je maar aan de noodrem.
Bienstock, er is iets niet pluis met die meiden.
Hoezo?
Ik weet het niet precies, maar ik voel iets.
Daar zijn maagzweren goed voor. Het zijn net alarmsystemen.
Oké, let jij op je maagzweren. Ik let op die twee.
Oké, bedtijd. Welterusten.
Welterusten, Daphne. - Welterusten, Josephine.
Ik ben een meisje. Ik ben een meisje.
Ik wou dat ik dood was.
Ik ben een meisje, ik ben een meisje, ik ben een meisje...
Daphne.
Daphne!
Sugar!
Bedankt dat je me hebt gered. Je bent een echte kameraad.
Welnee!
Wij meisjes moeten elkaar bijstaan.
Ze hadden me vast de trein uitgetrapt.
Dan zat ik nu ergens in een weiland of zo, op mijn ukelele.
Het is ijskoud buiten.
Als ik aan jou en je arme ukelele denk!
Als ik ooit iets voor jou kan doen...
Ik weet wel een miljoen dingen.
Dat is er een van!
Sweet Sue.
Ze mag ons geheimpje niet weten.
We zeggen het aan niemand. Niet eens aan Josephine.
Ik blijf maar beter hier tot ze weer naar bed gaat.
Blijf jij maar zo lang als je wilt.
Ik maak het je toch niet benauwd?
Nee, 't is lekker gezellig zo.
Als het 's nachts koud was vroeger, kroop ik altijd in bed bij mijn zus.
Dan deden we alsof we verdwaald waren in 'n donkere grot, en de uitgang zochten.
Heel interessant.
Is er iets? - Nee, helemaal niets.
Arm kind. Je trilt helemaal.
Absurd!
Je voorhoofd is warm. - Absurd!
Je voeten zijn koud. - Is dat niet absurd?
Ik wrijf ze wel even warm voor je.
Zo. Dat is beter, hé? - Ja! Ik ben een meisje. Ik ben een meisje.
Wat zeg je? - Ik ben 'n heel ziek meisje.
Dan ga ik maar. - Zo ziek ook weer niet.
Ik heb een heel lage weerstand.
Sugar! Als je denkt dat je ziek aan het worden bent,
helpt niets zo goed als een glaasje whisky.
Heb je dat? - Ik weet waar ik het kan krijgen.
Blijf hier!
Hou me vast. - Oké.
Omhoog!
Gaat het? - Prima.
En de fles? - Halfvol.
We hebben bekertjes nodig. - Bekertjes!
Weet je liefje, alleen op deze manier kan je reizen.
Doe het licht maar even aan. Ik zie niets.
Nee! Ze mogen niet weten dat we 'n feestje houden.
Misschien mors ik wel. - Mors maar.
Morsen, gillen, lachen, spelen!
Misschien komt er zelfs een verrassing.
Wat dan? - Nu nog niet.
Wanneer? - We kunnen beter even wat drinken.
Daar krijg je haar op je borst van.
Hoe raad je het?
Is het privé of mag ik erbij komen?
Het is privé, ga weg!
Dolores, heb jij die fles vermout nog?
Ja. - Nou en?
We hebben bourbon. We kunnen Manhattans maken.
Wat? Zo laat?
Breng de cocktailshaker. - O, Sugar!
Nu kan ik je niet verrassen.
Wat gebeurt er? - Feest in zeven boven.
Dan haal ik kaas en crackers. - Neem ook de kurkentrekker mee.
Rosella, feest in zeven boven.
Heb je 'n kurkentrekker? - Stella.
Haal een paar papieren bekertjes.
Hé, er is 'n feest in zeven boven.
Hier is de vermout. - Het is een privé-feest. Ga toch weg!
Ik heb wat kaas en crackers bij me.
Is tien bekertjes genoeg? - Dit is 'n privé-feest voor twee. Niet tien!
Alsjeblieft, meisjes. Hou hiermee op! - Wil je wat Southern Comfort?
Straks worden de buren beneden wakker! Josephine...
Pas op met die kurkentrekker!
Hier heb je 'n cracker. - Niet in bed!
Ga toch je eigen feestje houden!
Hier is de cocktailshaker. - Hadden we maar ijs.
Rustig aan met de vermout.
13 meisjes in een couchette brengen ongeluk. Er moeten er 12 weg.
Geef de pindakaas. - Wil er iemand salami?
Geen eten meer. Morgen heb ik mieren.
Heb jij toevallig cocktailkersen?
O, laat maar zitten.
Cocktailkersen?
Wat is dit allemaal? Daphne?
Daphne, waar ben je? Daphne!
Het komt niet door mij. Ik heb ze niet uitgenodigd.
Kom op, meisjes. Ophouden.
Je hebt Josephine gehoord. Allemaal eruit. Allemaal eruit!
Jij niet, Sugar. - Ik ga alleen ijs halen.
Eruit! Eruit! Goed zo, Sugar. De rest ook. Eruit!
Kom erin, 't water is heerlijk. - Pak 'n Manhattan.
Stil, anders worden we nog ontslagen. - Sugar, laat me niet alleen.
Kom op, meisjes. Het is twee uur. Het is leuk geweest. Het feest is voorbij.
Iedereen naar huis.
Wat is dat? - Josephine, kom hier voor het smelt.
Leg maar hier.
Sugar, hier krijg je narigheid mee.
Ja, ga maar kijken of er iemand komt. - Als Bienstock je weer betrapt...
Waarom doe je toch altijd zo? - Ik ben niet zo slim, hé?
Dat ook weer niet. Wat onvoorzichtig.
Nee, gewoon dom. Anders zat ik niet in dit vrouwenorkest.
Waarom heb je deze baan dan?
Eerst zong ik in mannenorkesten, maar dat kan niet meer.
Heb je wel 's bij 'n mannenorkest gespeeld?
Wie, ik?
Daar loop ik nu van weg. Ik heb er bij zes gezeten in de laatste twee jaar. Ellende!
Zwaar? - Nogal.
Je kan ze niet vertrouwen. - Ik kan mezelf niet vertrouwen.
Ik heb iets met saxofonisten.
In het bijzonder met tenoren.
Echt? - Ik weet 't niet, maar ik word er week van.
Ze hoeven alleen Come To Me, My Melancholy Baby te spelen,
en ik krijg overal kippenvel en kom naar ze.
Is dat zo? - Telkens weer.
Ik speel tenorsax, hoor. - Maar jij bent een meisje, gelukkig.
Daarom zit ik hier. Veiligheid voor alles. Als ik maar bij die klaplopers weg ben.
Jij kent ze niet. Je wordt verliefd en denkt dat dit het beste is sinds de zeppelin.
Plotseling lenen ze geld van je, voor andere meisjes en paardenraces.
Niet te geloven.
En op een ochtend is die vent weg, is de saxofoon weg.
Dan heb je alleen een paar oude sokken en een tube tandpasta, helemaal leeg.
Je sleept je erdoorheen, naar de volgende baan en de volgende saxofonist.
En dan gebeurt precies hetzelfde.
Snap je wat ik bedoel? Niet zo slim.
Verstand is ook niet alles.
Ik zal je iets vertellen. Dat gebeurt me nooit meer.
Ik ben het zat om telkens aan het kortste eind te trekken.
Waar blijft het ijs? De buren worden ongeduldig.
Krijgen wij ook wat te drinken? - Natuurlijk.
Ik word 25 in juni. - O ja?
Dat is een kwarteeuw. Dat zet je aan het denken.
Waaraan? - De toekomst.
Zoals trouwen. Daarom ben ik blij dat we naar Florida gaan.
Wat heb je daar dan? - Miljonairs. Hele drommen.
Ze gaan 's winters zuidwaarts, als vogels.
Ga je 'n rijke vogel vangen? - Het geeft niet hoe rijk hij is.
Als hij maar z'n eigen jacht, wagon en tube tandpasta heeft.
Daar heb je recht op. - Misschien vind jij er ook een.
Met geld als Rockefeller en schouders als Johnny Weissmuller.
Ik wil dat de mijne 'n bril draagt. - Een bril?
Mannen met brillen zijn zo aardig, lief en hulpeloos.
Heb je dat nooit gemerkt? - Nu je het zegt.
Ze krijgen die zwakke ogen van het lezen.
Die lange kleine smalle kolommen in The Wall Street Journal.
Die contrabas weet wat feesten is.
Hoteldebotel!
Nou, gezondheid!
Ik hoop dat je deze keer aan het langste eind trekt.
Dus de jockey met een been zei... - Wat zei hij?
Dus hij zei: "Maak je geen zorgen. Ik rij met m'n been aan een kant."
Het spijt me vreselijk. Ik heb de hik.
We stoppen ijs in haar nek.
Ik denk dat... O, je hebt het laten vallen! O, het is koud!
O, alsjeblieft niet doen. - Ze kan niet tegen kietelen.
Help! Help!
Josephine!
Hou op, hou op!
NOODREM
Wat is dat? - Onderzoek me!
Ik bedoel, ik ga op onderzoek.
Goed, wat is hier aan de hand?
Bienstock!
Zijn we in Florida?
Sugar! Ik draag de instrumenten wel.
Dank je, Daphne. - O dank je, Daphne. Is het niet een schat?
Hoe maakt u het?
Daar zijn ze dan. Meer miljonairs dan je kunt afschudden.
Er zit er niet een onder de 75 bij. - 75.
Dat is driekwart eeuw. Dat zet je aan het denken.
Hopelijk hebben ze hun kleinzonen meegenomen.
Sta mij toe, juffrouw.
Mag ik? - Ga uw gang.
Ik ben Osgood Fielding de derde.
Ik Assepoester de tweede.
Als ik iets bewonder, dan is het wel een meisje met een welgevormde enkel.
Ik ook. Dag hoor.
Ik draag wel een van de instrumenten. - O, dank u.
Wat een schat bent u.
Het is heerlijk om jong bloed om ons heen te hebben.
Ik heb bloedgroep O.
Ik vind de showbusiness fascinerend. - O, ja?
Dat heeft mijn familie heel wat geld gekost.
Investeert u in shows? - Showgirls.
Ik ben 7 of 8 keer getrouwd geweest. - Weet u dat niet zeker?
Mama houdt de score bij.
Ze wordt het behoorlijk zat. - Dat verbaast me niet.
Dus toen er een musical kwam, moest ik naar Florida.
Ze denkt dat ik op mijn jacht zit. En aan diepzeevissen doe.
Haal uw lijn maar binnen. U zit achter de verkeerde vis aan.
Als ik beloof braaf te zijn, eet u dan met me?
Helaas moet ik dan optreden. - Ach, natuurlijk.
Welk instrument bespeelt u? - Contrabas!
Gebruikt u een boog of plukt u er gewoon aan?
Meestal sla ik hem!
U bent me het meisje wel.
Wedden?
Mijn vorige vrouw was 'n acrobatische danseres. Zoals 'n slangenmens.
Ze kon een sigaret tussen haar tenen roken.
Maar mama maakte er een eind aan. - Waarom?
Ze houdt niet van meisjes die roken.
Dag, Mr. Fielding. - Dag?
Hier stap ik op. - O, nee. Nee, nee, nee.
Dat gaat zo makkelijk niet. Oké, chauffeur! Een rondje rond het park, langzaam.
En hou je ogen op de weg.
Wat denkt u wel niet dat ik ben, Mr. Fielding?
Het zal niet meer gebeuren. - Inderdaad!
Kom toch terug. - Ik loop wel!
Alstublieft, juffrouw! Ik...
Goed, meisjes. Hier volgen jullie kamers.
Mijn bril! Waar is mijn bril?
Olga en Mary Lou in 412.
Mary Lou, knoop je kimono dicht bij de roomservice.
Josephine en Daphne in 413.
Dolores en Sugar in 413. - Ik en Sugar?
Wat dacht jij dan? Een jockey met een been?
Rosella en Emily in 415...
Hadden we maar dezelfde kamer. - Jammer, hé?
Maar maak je geen zorgen. We zullen elkaar heel veel zien.
414! Die kamer had ik ook in Cincinnati, in mijn laatste mannenorkest.
Dat was pas een schoft.
Saxofonist? - Natuurlijk. Ik was gek op hem.
Om twee uur 's nachts wou hij hotdogs en aardappelsalade.
Die salade was er niet, dus nam ik koolsla.
En hij gooide 't in mijn gezicht. - Vergeet die saxofonisten toch.
Jij leert 'n miljonair kennen. Een jonge.
Hoe weet je dat zo zeker? - Mijn vrouwelijke intuïtie.
Is dat uw bagage?
En dat ook. - Goed, schat.
Je wilt zeker een fooi? - Laat maar zitten, schat.
Tenslotte werken we hier allebei. Het is heel leuk dat je ook in het bedrijf zit.
Dag hoor! - Luister schat, hoe laat ben je klaar?
Waarom?
Ik heb de nachtdienst en ik heb een fles gin verstopt.
Als je even tijd hebt... - Ben je daar niet 'n beet je jong voor?
Wil je mijn rijbewijs soms zien?
Vlieg op! - Zo heb ik ze graag! Groot en pittig.
O, enne... zorg dat je kamergenote er niet is.
Vieze oude vent. - Wat is er?
Hij kneep me in de lift! - Nu weet je hoe vrouwen het hebben.
Ik ben niet eens knap! - Als ze maar een rok zien.
Het werkt als 'n rode lap op 'n stier. - Ik wil weer stier zijn, en geen lap meer.
Laten we wegwezen hier. - Waarheen?
Je hebt beloofd dat we in Florida ervandoor zouden gaan.
We zijn blut. - Er komt wel weer 'n mannenorkest.
Spats Colombo zoekt naar ons in elk mannenorkest in het land.
Het is zo vernederend. - Al ben je geknepen. Wat dan nog?
Pluk je soms liever lood uit je navel?
Hoelang kunnen we dit nog volhouden? - Wat is er mis mee? We leven op rozen.
We hebben 'n kamer. We krijgen elke week betaald. Kijk!
Kijk de palmbomen, de vliegende vissen. - Ga weg met je vliegende vissen.
Ik weet waarom je wilt blijven. Jij wilt Sugar.
Wil ik Sugar? - Ik zag jullie wel in de bus.
Giechelen als dikke vriendinnetjes en elkaars lipstick gebruiken.
Wat zeg je nou? Ik en Sugar? - Ja.
We zijn bijna zussen. - En ik ben je sprookjesgrootmoeder.
En ik hou jou in de gaten.
Mag ik binnenkomen?
Binnen!
Heb je 'n tas met 'n witte streep en m'n initialen gezien?
Met al m'n vakantiekleren.
Nee. - Ik snap het niet.
Eerst mijn bril, dan een koffer.
Waar is mijn ukelele? - Nu de ukelele. Er is vast een dief.
Hier. Hoi, Sug.
Wij gaan zwemmen. Gaan jullie mee? - Zwemmen! Nou en of.
Wacht even. Je hebt geen badpak.
Dat hoeft niet. Ik heb er ook geen. - Zie je wel? Zij ook niet.
O nee? - Je kan ze huren. En jij, Josephine?
Nee, bedankt. Ik ga lekker 'n bad nemen. - Op zo'n heerlijk mooie dag?
Laat haar maar soppen. Vooruit!
Niet verbranden hoor, Daphne. - Ik heb zonneolie.
Zie je wel? Zij smeert mij in, ik haar. We smeren elkaar in. Dag hoor!
Daphne, hou op. Wat doe je nou?
Dat is gewoon een truc die ik in de lift heb geleerd.
Kijk uit, daar komt een grote.
Daphne, ik had geen idee dat je zo flink was.
Je had me voor m'n dieet moeten zien.
Ik bedoel je schouders en je armen.
Ik sjouw de contrabas de hele dag rond.
Ik benijd je wel ergens om. - Wat dan?
Je hebt zo weinig boezem.
Kleren vallen jou beter dan mij.
Kijk uit, Daphne.
Sugar, kom. We gaan met de bal spelen.
Vooruit, Junior. Tijd voor je dutje. - Nee, ik wil spelen.
Je hebt 't gehoord. Wegwezen! Dit strand is niet groot genoeg voor ons allebei.
Mama! Mama!
Daar gaan we.
Ik hou van koffie en van thee.
Hoeveel jongens gaan met mij mee?
Een, twee, drie,
vier, vijf, zes, zeven!
Het spijt me zo. Hebt u zich bezeerd? - Ik denk 't niet.
Controleert u even. - Waarom?
Als iemand weet wie ik ben, klaagt ie me gelijk aan voor driekwart miljoen.
Ik klaag u niet aan, wie u ook bent. - Dank u.
Wie bent u? - Ach, kom!
Sugar!
Kom nou!
In hemelsnaam.
Tot ziens.
Ken ik u niet ergens van? - Dat zal wel niet.
Verblijft u in het hotel? - Helemaal niet.
U komt me bekend voor.
U hebt me vast in de krant of 'n tijdschrift gezien.
Vanity Fair. - Dat zal het zijn.
Kunt u 'n beet je opzij gaan? U belemmert mijn uitzicht.
Waarop?
Ze hangen 'n roodwitte vlag op het jacht als de cocktails klaar zijn.
Hebt u een jacht?
Welk? Dat grote?
O nee. Met alle onrust in de wereld mag 'n jacht maar plaats bieden aan 12 mensen.
Dat vind ik nou ook.
Wie hangt die vlag uit? Uw vrouw? - Nee, mijn vlagsteward.
Wie mixt de cocktails? Uw vrouw?
Nee, mijn cocktailsteward.
Als u wilt weten of ik getrouwd ben of niet...
Dat wil ik helemaal niet weten. - Ik ben het niet.
Dat is heel interessant.
Hoe gaat 't op de aandelenmarkt? - Steeds hoger.
U hebt er nu vast alweer 100.000 dollar bij.
Zou kunnen. Bespeelt u de markt?
Nee, de ukelele. En ik zing ook. - Voor uw eigen plezier?
We treden op in het hotel. Sweet Sue And Her Society Syncopators.
Jullie komen uit de betere kringen. - O, ja zeker! De beste universiteiten.
We doen dit voor de lol.
Syncopators. Betekent dat dat jullie die heel snelle muziek spelen, jazz?
Ja, we gaan ertegenaan!
Daar houden sommigen zeker van. Ik heb liever klassieke muziek.
Ik ook. Ik heb zelfs drie jaar op het conservatorium van Sheboygan gezeten.
Dat is 'n goede school.
Heeft uw familie er geen bezwaar tegen?
Jawel. Papa dreigde geen cent meer te geven.
Maar het was zo vervelend.
Debuutfeestjes. - Inauguraties.
Operapremières. - Vossenjacht.
En altijd dezelfde 400 mensen.
Vreemd dat we elkaar nooit eerder hebben ontmoet.
U bent zo aantrekkelijk dat ik u zeker zou herkennen.
U bent heel vriendelijk. U bent vast ook aardig en hulpeloos.
Pardon?
Ik heb 'n theorie over mannen met brillen.
Wat dan? - Dat zeg ik wel als ik u beter ken.
Wat doet u vanavond? - Vanavond?
U kunt naar ons komen luisteren in het hotel.
Graag, maar dat zal moeilijk gaan. - Waarom?
Ik kom maar twee keer per dag aan wal, als het vloed wordt.
Het komt door deze schelpen. Dat is mijn hobby.
Verzamelt u die? - Mijn vader en opa ook.
Daar hebben we een passie voor.
Daarom heet onze oliemaatschappij ook zo.
Shell Oil? - Toe, geen namen. Noem me Junior.
Sugar! Sugar!
We moeten ons verkleden voor het eten. - Ga alvast maar. Ik kom zo wel.
Wat is er, jongedame? Wat staart u naar me?
Dat gebeurt de hele tijd.
Ik herkende hem ook. Zijn foto stond in Vanity Fair.
Kunt u niet doorlopen? - Ja, je staat in zijn weg.
Hij wacht op een teken van zijn jacht.
Zijn jacht!
Er zijn 12 slaapplaatsen. Daphne komt van de universiteit Vassar.
Wat? - Of was het Bryn Mawr?
Ik ken 'n zielig verhaal over 'n meisje van Bryn Mawr.
Ze verklikte haar kamergenote en werd met haar eigen bustehouder gewurgd.
Ja, we moeten goed uitkijken wie we als kamergenote kiezen, hé?
Ik ga maar 's.
Het was me 'n groot genoegen met u beiden.
Komt u naar ons kijken? - Als het enigszins kan.
U moet komen. Het zal zo leuk zijn! En neem uw jacht mee!
Vooruit, Daphne.
Heb je ooit! - Afblijven. Ik heb hem het eerst gezien.
Ik geef je wat raad. Als ik 'n meisje was, en dat ben ik, zou ik oppassen.
Dan zou ik hem niet ontmoet hebben.
Ik wil 't meteen aan Josephine vertellen. - Ja, Josephine...
Ik kan niet wachten om haar gezicht te zien.
Ik ook niet. We gaan het meteen vertellen.
We hoeven niet te hollen. - Jawel!
Josephine!
Ze is er zeker niet. - Vreemd, hé? Josie!
Waar zou ze toch zitten?
Ik kom straks wel terug. - Nee, wacht. Ze komt er vast zo aan.
Josephine zei al dat dat zou gebeuren. - Ja, het is echt een raadsel.
Zou ze zijn gaan winkelen? - Natuurlijk!
Ze komt vast in heel nieuwe kleren de deur binnenlopen.
Josephine! - Ik hoorde jullie niet binnenkomen.
Was het leuk? - Er is iets prachtigs gebeurd.
Wat? - Raad maar.
Is het drankverbod voorbij? - Je kunt wel iets beters verzinnen.
Ik heb een van ze ontmoet. - Een van wie?
Shell Oil Junior. Hij heeft miljoenen, een bril, en een jacht!
Nee, echt?
Niet alleen een jacht, maar ook een fiets!
Daphne!
Vooruit, ik wil alles over hem horen.
Hij is jong en knap. Hij is vrijgezel.
Het is een echte heer. Hij grijpt niet naar je.
Ga er maar achteraan als je 'm niet kwijt wil.
Deze ontglipt me niet. Hij is zo leuk. Hij verzamelt schelpen.
Schelpen? Waarvoor in godsnaam?
Je weet wel, het oude schelpenspelletje!
Daphne, je doet vervelend.
Vanavond leer je hem kennen. - O ja?
Hij komt vanavond naar ons kijken, misschien.
Misschien? Ik heb gezien hoe hij naar je keek. Die komt heus wel!
Ik hoop het.
Wat denk jij, Josephine? Wat staat er in je kristallen bol te zien?
Sugar? Is Sugar hier?
Heb jij de sleutel? Ik ben buitengesloten en maak 'n plas in de gang.
Ik zie jullie op het podium, meisjes.
Wat probeer je met dat arme kind te doen met je miljonairstruc?
En waar komt dat domme accent vandaan? Niemand praat zo.
Ik heb je lage streken met vrouwen zien uithalen. Dit is de laagste, gemeenste...
Ik ben niet bang voor jou!
Ik ben dun, maar pezig. Je zult jezelf pijn doen. Als ik kwaad ben, word ik 'n tijger.
Joe, kijk niet zo naar me. Het was maar een grapje. Ik bedoelde er niets mee.
Ik strijk het pak zelf.
Telefoon! Neem de telefoon op!
Hallo?
Ja, kamer 413.
Telefoon vanaf een schip? Goed, ik neem het wel aan.
Hallo, Daphne? Met die stoute jongen.
Weet je wel, Osgood? In de lift?
Je hebt me in mijn gezicht geslagen.
Met wie spreek ik? - Met haar kamergenote.
Ze is er even niet. Is het dringend?
Voor mij wel. Kunt u 'n boodschap aannemen?
Ik wil graag met haar op mijn jacht dineren, na de show.
Ja hoor. Diner, jacht, na de show. Ik zal het zeggen.
Uw jacht? - Het heet de New Caledonia.
De oude is tijdens een wild feest bij Cape Hatteras gezonken.
Maar ze moet zich geen zorgen maken. We zullen alleen met z'n tweeën zijn.
Alleen jullie twee? En de bemanning dan?
Daar is allemaal voor gezorgd. Ik stuur ze aan wal.
We krijgen koude fazant met champagne.
Ik heb het aan de kustwacht gevraagd, en het is volle maan vannacht.
En zeg ook maar dat ik 'n nieuwe stapel elpees van Rudy Vallee heb.
Heel slim! Daphne is helemaal weg van hem.
Weg van wie? Wat is...
Ja, Mr. Fielding?
U komt haar na de show in uw motorboot ophalen. Tot ziens.
Wat zei u daar?
Zowie! Ik geef het door. - Boodschap? Motorboot?
Jij hebt 't voor elkaar. Fielding wil fazant met je eten op z'n jacht.
O, ja? - Jullie met z'n drieën op die grote boot.
Jij, hij en Rudy Vallee. - Vergeet 't! Bel hem dat ik niet ga.
Natuurlijk niet.
Ik ga.
Ga jij naar die boot met die vieze oude man?
Nee, met Sugar.
En hij dan? - Hij blijft aan wal met jou.
Met mij? - Precies.
Nee! Vanavond niet, Josephine.
Daphne, je vriendje zwaait naar je.
Jullie kunnen allebei de pot op. - Je hebt 'n afspraakje met hem. Glimlach!
Dat kan je wel beter. Geef hem tanden, je hele persoonlijkheid.
Waarom laat ik je me toch hiertoe overhalen?
Omdat we kameraden zijn. De twee musketiers.
Hou je mond! Hoe houd ik hem aan wal?
Zeg dat je zeeziek wordt. Speel minigolf met hem.
Ik ga niet met die vent in 'n minizandkuil zitten.
Wie van jullie twee schatten is Daphne? - De contrabas.
Van die vent met die grote scheur aan tafel zeven.
Dit is van mij voor jou, schat. - Donder op, jochie.
Je hoeft je deur niet open te laten. Ik heb een loper.
Wat doe je met mijn bloemen? - Ik leen ze even. Morgen krijg je ze weer.
Hij komt vast niet meer. Het is vijf voor een.
Denk je dat hij 't vergeten is? - Je weet hoe die miljonairs zijn.
Deze zijn voor jou. - Voor mij?
Het is Shell Oil!
Nee! - Ja!
Hij wil met me dineren op het jacht. Hij wacht op me op de pier.
Nee! - Ja!
Je hoort 't toch? Ja! - Stel je voor!
Sugar Kowalczyk uit Sandusky, Ohio, op een miljonairsjacht.
Kon mijn moeder me nu maar zien.
Ik hoop dat de mijne er nooit achter komt.
Dat is 't voor vanavond. Sweet Sue wenst u welterusten.
En onthoud allemaal dat elk meisje in mijn band een virtuoos is.
En dat hou ik graag zo.
Veel succes. - Dank je.
Maar het is zo'n zonde. Volle maan, een leeg jacht.
Ik geef ervan over. - Dan gaan we dansen.
We kunnen naar een wegrestaurant langs de kust...
Nee maar! Hij heeft echt een fiets.
Wie?
Wat is dat voor wegrestaurant?
Er speelt een Cubaanse band.
We gaan erheen, blinddoeken het orkest en dansen de hele nacht de tango.
Weet u, Mr. Fielding? - Wat?
Je bent een stuk dynamiet.
Je bent zelf ook een stuk vuurwerk, hoor.
Ahoi!
Hebt u lang gewacht? - Het gaat erom op wie je wacht.
Bedankt. Ook voor de bloemen.
Ik wou orchideeën uit onze kas over laten vliegen, maar Long Island is dichtgemist.
Het gaat om het idee.
Ik zit zonder benzine. - Grappig! Shell Oil zit zonder benzine.
Hij zit vast in zijn achteruit.
Ik heb deze boot net. Het is een experiment.
Dan zitten ze op het verkeerde spoor.
Is 't erg als we achteruit varen? Het duurt wel langer.
Het gaat erom met wie het langer duurt.
Het leek zo klein vanaf het strand. Maar nu lijkt 't wel 'n cruiser of 'n torpedoboot.
Het is van normale grootte. We hebben er drie.
In Southampton en in Venezuela, waar vader een nieuwe pijpleiding aanlegt.
Mijn vader heeft meer interesse in spoorbanen. De Baltimore and Ohio.
Wat is bak- en wat is stuurboord?
Dat hangt ervan af of je gaat of komt.
Gewoonlijk is 't achterdek aan de andere kant van de achtersteven.
Dat is de brug, zodat je van de ene naar de andere kant kunt.
Wilt u 'n glas champagne? - Dolgraag. Welke kant op?
U hebt 'n boven en beneden. - Dat is de orkaankelder.
Dat is ook zo fijn van dit jacht. Overal kastruimte.
Eens kijken. Waar zou de steward alles klaargezet hebben?
Hier!
Natuurlijk, wat dom. Op donderdag bedienen ze me altijd in de kleine salon.
Het is prachtig. Net een drijvend herenhuis.
Het is prima voor een vrijgezel.
Wat een mooie vis. - Die heb ik bij Cape Hatteras gevangen.
Wat voor vis is het?
Hij is familie van de haring.
Een haring?
Is het niet ongelofelijk hoe ze zo'n grote vis in die kleine potjes krijgen?
Ze krimpen als ze gemarineerd worden.
Champagne? - Geen enkel bezwaar.
Nou, de kiel in, zoals we op zee zeggen.
Bon voyage.
Kijk al dat zilverwerk 's. - Trofeeën
U weet wel. Kleiduivenschieten, honden fokken, waterpolo.
Is waterpolo niet heel gevaarlijk?
Ja, er zijn twee pony's onder me verdronken.
Waar is uw schelpenverzameling?
O, ja. Waar zouden ze die gelaten hebben?
Op donderdag weet ik nooit iets te vinden.
Wat is er op donderdag? - Dan heeft de bemanning vrij.
Zijn we dan alleen op de boot? - Helemaal.
Ik ben nooit alleen geweest met 'n man op zee midden in de nacht.
Het is geheel veilig. We liggen voor anker. Het schip is piekfijn in orde.
De kustwacht belt als er ijsbergen verschijnen.
Daar gaat 't niet om. Sommige mannen proberen hier misbruik van te maken.
U vleit me.
U bent natuurlijk een echte heer.
Daar gaat het niet om. Ik ben gewoon ongevaarlijk.
Hoe dan?
Ik weet niet hoe ik 't moet zeggen, maar ik heb iets met meisjes.
Wat dan? - Ze laten me gewoon koud.
Bedoelt u dat u frigide bent?
Het is meer een psychische rem.
Als ik samen met 'n meisje ben, doet 't me helemaal niets.
Hebt u het geprobeerd? - En of. Ik probeer het de hele tijd.
Ziet u? Niets.
Helemaal niets? - Complete mislukking.
Daar voel ik me vreselijk onder. - Het komt niet door u.
Af en toe deelt moeder natuur 'n harde klap uit en gaat er iets mis van binnen.
Kunt u niet verliefd worden? - Nu niet meer.
Vroeger was ik het, maar ik heb 't er liever niet over. Een stukje koude fazant?
Wat is er gebeurd? - Ik wil u niet vervelen.
Integendeel! - Nou...
Ik was eerstejaars op Princeton.
Er was 'n meisje dat Nellie heette.
Haar vader was onderdirecteur van Hupmobile.
Zij droeg ook 'n bril.
We waren op vakantie in de Grand Canyon.
We keken op de hoogste rand naar de zonsondergang,
toen we opeens zin hadden om te zoenen.
Ik deed mijn bril af. Zij de hare.
Ik deed een stap in haar richting.
Ze deed een stap in mijn richting.
O, nee!
Jawel. Acht uur later werd ze per ezel omhooggebracht.
Ik gaf haar drie transfusies. We hadden dezelfde bloedgroep, O.
Maar het was te laat.
Dat is pas triest.
Sindsdien...
... ben ik gevoelloos, alsof mijn hart vol novocaine is gespoten.
Arme jongen.
Ja. Al het geld in de wereld en waarvoor?
Muntsaus of bessen?
Hoe kan je nu aan eten denken?
Wat moet ik anders? - Is het zo erg?
Mijn familie heeft van alles geprobeerd. De mooiste Franse dienstmeisjes in huis.
Ik las alle boeken die verboden waren in Boston.
Er kwam 'n groep dansers uit Bali over, met bellen aan hun enkels en zo.
Wat een geldverspilling.
Heb je 'n Amerikaanse geprobeerd? - Waarom?
Voelde je wat?
Maar toch bedankt.
Jij moet naar 'n dokter. Een goede.
Dat heb ik gedaan. Ik heb zes maanden op mijn rug bij Freud in Wenen gelegen.
Daarna volgden klinieken, injecties, hypnose, mineraalbaden.
Als ik niet zo'n lafaard was, maakte ik mezelf van kant.
Zeg dat nou niet.
Er moet toch 'n meisje zijn dat...
Als ik dat meisje vond, zou ik gelijk met haar trouwen.
Wil je iets voor me doen? - Natuurlijk. Wat?
Ik ben Freud niet, of zo'n Frans dienstmeisje, maar...
... mag ik 't nog eens proberen?
Goed, als je zo graag wilt.
Voel je nu iets? - Helaas niet.
Het spijt me vreselijk. - Wil je nog wat champagne?
We hebben muziek nodig. Hoe maak ik het wat donkerder?
Het is heel lief dat je wilt helpen, maar het heeft geen zin.
De lichtknop zit daar.
Dat is de radio.
Je kan net zo goed iemand zonder muzikaal gevoel naar 'n concert sturen.
Je geeft jezelf de kans niet.
Vecht er niet tegen.
Ontspan je.
Het is net roken zonder te inhaleren. - Inhaleer dan!
Daphne!
Je leidt weer. - Neem me niet kwalijk.
En?
Ik weet het niet zeker.
Wil je het nog een keer proberen?
Ik voel iets vreemds in mijn tenen.
Alsof ze langzaam boven een vuurtje geroosterd worden.
Laten we nog wat hout op het vuur leggen.
Volgens mij zit je op het goede spoor.
Dat moet wel. Je bril begint te beslaan.
Ik wist niet dat dit mogelijk was.
Dank je.
Ze zeiden dat er helemaal geen hoop voor me was.
En jij zet al die specialisten voor aap.
Mineraalbaden. Kom nou.
Waar heb jij zo goed leren kussen?
Ik verkocht kusjes voor het melkfonds.
Help me onthouden dat ik daar morgen 'n cheque van 100.000 dollar naartoe stuur.
Goedenacht. - Goedemorgen.
Hoeveel moet ik 't melkfonds betalen? - 850.000 dollar.
Laten we er een heel miljoen van maken.
Ik heb je geen bonnetje gegeven.
Hoi, Jerry. Alles in orde? - Ik heb je heel wat te vertellen!
Wat is er? - Ik ben verloofd.
Gefeliciteerd. Wie is het gelukkige meisje?
Ik.
Wat?
Osgood heeft m'n hand gevraagd. We trouwen in juni.
Waar heb je 't over? Dat kan je niet doen.
Vind je hem te oud voor me? - Jerry, dat meen je niet.
Waarom niet? Hij trouwt de hele tijd met meisjes.
Maar jij bent 'n man. Waarom zou 'n man met 'n man trouwen?
Zekerheid.
Ga liggen. Je bent niet lekker. - Ik ben geen kind!
Ik weet heus wel dat er een probleem is. - Nogal, ja!
Zijn moeder moet het goedkeuren. Maar dat komt wel goed, ik rook niet.
Jerry, er is nog een probleem. - Wat dan?
Wat doe je op je huwelijksreis? - Daar hebben we 't over gehad.
Hij wil naar de Riviera, maar ik ga liever naar Niagara Falls.
Je bent gek. Hoe wil je dat verkopen?
Ik weet dat 't overgaat. Ik zeg 'm de waarheid als de tijd rijp is.
Wanneer? - Direct na de bruiloft.
We annuleren 't huwelijk, we regelen 'n leuke schikking,
en ik krijg elke maand alimentatie!
Jerry, luister 's.
Je hebt wetten, regels. Het gebeurt gewoon niet!
Dit is misschien mijn laatste kans om met 'n miljonair te trouwen.
Jerry, volg mijn raad op. Vergeet 't allemaal, goed?
Zeg gewoon tegen jezelf dat je 'n jongen bent. Je bent 'n jongen.
Ik ben 'n jongen. - Grote jongen!
Ik ben 'n jongen. Ik ben 'n jongen.
Ik wou dat ik dood was. Ik ben 'n jongen. Tjonge, wat ben ik 'n jongen.
Wat doe ik nou met m'n verlovingscadeau?
Wat dan? - Osgood heeft me 'n armband gegeven.
Dat zijn echte diamanten! - Natuurlijk!
Is m'n verloofde 'n schooier of zo?
Ik moet het maar teruggeven. - Rustig. Niet zo haastig.
We willen Osgood toch zeker niet kwetsen?
Een momentje. - Ik ben het, Sugar.
Binnen.
Ik hoorde jullie en ik moest met iemand praten. Ik heb geen slaap.
Je moet 'n slok bourbon. - Dat spul drink ik niet meer.
Was 't leuk? - Leuk!
Het was onverdraaglijk prachtig. - Heeft ie het geprobeerd met je?
Natuurlijk niet. Het was juist andersom.
Hij heeft namelijk hulp nodig. - Waarvoor?
Over elegant gesproken! Je moet dat jacht 's zien.
Kaarslicht, muntsaus en bessen.
Was ik er maar bij geweest.
Ik zie hem vanavond weer. Alle avonden.
Ik denk dat hij mijn hand vraagt. Zodra hij durft.
Die durft nogal!
Daphne is ook ten huwelijk gevraagd.
Echt? - Van een rijke miljonair.
Dat is geweldig! Arme Josephine! - Ik?
Daphne en ik hebben een aanbidder. We moeten er een voor jou vinden.
Hier ben ik, schat.
Vrienden van de Italiaanse opera. Dat zijn wij.
De inschrijving is daar.
Spats Colombo. Afgevaardigde van Chicago-zuid.
Bedankt.
Hoi, Spats. We gokten acht tegen een dat je niet zou komen.
Waarom niet? - Om het verlies van Toothpick Charlie.
We gaan er allemaal ooit eens aan. - En je weet nooit wie de volgende is.
Meld je bij de ceremoniemeester. - Waarom?
Dat moet van Little Bonaparte.
Handen omhoog, Spats. - Wat moet dat?
Little Bonaparte wil geen metaal in de buurt.
Goed, je bent in orde.
Jij niet.
Het is niet geladen.
Volgende.
Wat zit hierin? - Mijn golfstokken.
Wat is dat? - Die is voor hoge ballen.
Tot straks bij het banket, Spats.
Waar heb je dat goedkope trucje geleerd?
Vooruit, jongens.
Nee maar, Spats Colombo. - Hallo. Wat doe jij hier?
Ik hoorde dat je voor de opera kwam.
Ik kwam ook maar. Mocht er iemand gaan zingen.
Wat een bak.
Waar was je om drie uur op Valentijnsdag?
Ik was bij Rigoletto. - Naam en adres?
Dat is een opera, onbenul. - Waar, in de garage op Clark Street?
Die ken ik niet. - En de stomerij op Wabash Avenue?
De dag na 't bloedbad liet jij je slobkousen reinigen. Er zat bloed op.
Ik had me gesneden bij het scheren. - Met je slobkousen?
Ik slaap met slobkousen. - Hou toch op.
We weten dat je Charlie hebt opgeruimd. - Jij en wie nog meer?
Die twee getuigen die je overal in Chicago hebt gezocht.
Weten jullie iets over 'n garage en getuigen?
Wij waren met u bij Rigoletto.
Echt waar.
Wees niet bang. We halen ze wel weer boven.
Dat klopt. Je zult ze boven moeten halen.
Ik voel me zo'n sloerie door juwelen onder valse voorwendselen aan te nemen.
Nu ben je nog jong. Maak je lippen in orde voor Osgood.
Hij valt uiteen als we niet kunnen trouwen.
Sugar ook, als ik geen miljonair blijk.
Je kan geen omelet maken zonder een ei te breken.
Wat nou, omelet? - Zeur niet zo.
We hebben 'n jacht, 'n armband. Jij hebt Osgood, ik Sugar. We zitten gebakken.
Joe! - Wat?
De omelet staat op het punt te ontploffen.
Vooruit, Daphne.
Omhoog! - Wacht even.
De derde.
Ik wil niet brutaal doen, maar heb ik jullie niet al 's gezien?
O, nee. - Dat waren vast twee andere meisjes.
Zijn jullie wel 's in Chicago geweest? - Wij?
Daar kom je ons niet tegen.
Derde verdieping. - Op welke zit jij, liefje?
Dat is niet belangrijk.
Kamer 413. Je hoort nog van me. - Bel maar niet. Wij bellen wel.
Ze hebben ons door. Ze zetten ons tegen de muur en...
De politie brengt dan twee dode dames naar 't lijkenhuis.
Als ze ons uitkleden, sterf ik van schaamte.
Kop dicht en pakken! - Ja goed, Joe.
Dat niet! - Die zijn van Osgood.
Die moest ik vanavond dragen van hem.
Ik vind nooit meer een man die zo goed voor me is.
Als we hier levend vandaan komen, verkopen we de armband
en gaan we naar een bananenrepubliek in Zuid-Amerika.
Als we alleen bananen eten, kunnen we daar 50, 100 jaar leven.
Als we hier levend vandaan komen.
Iets vergeten? - De scheerspullen.
En Sugar. - Sugar?
Kamer 414. - Wat doe je?
Ik bel. - Daar is geen tijd voor.
We moeten toch afscheid nemen.
Vroeger liep je altijd weg zonder om te kijken.
Toen was ik saxofonist. Nu ben ik miljonair.
Stuur 'n kaartje. Ze kunnen elk moment binnenkomen.
Kamer 414? Dit is een verbinding van schip naar wal.
Van schip naar wal? Sugar, het is voor jou. Van het jacht.
Hallo?
Hallo, mijn liefste lieveling. Wat goed om je stem weer te horen.
Straks moet ik nog overgeven.
Nee, ik heb niet goed geslapen. Ik heb geen oog dichtgedaan.
Ik heb nog nooit zo goed geslapen. Ik heb zo mooi gedroomd.
Ik was op het jacht en het anker schoot los.
We dreven dagenlang rond. Jij was de kapitein en ik de bemanning.
Ik lette op de ijsbergen, sorteerde je schelpen, mixte je cocktails,
en ik veegde je beslagen bril af.
Toen ik wakker werd, wilde ik meteen naar je terugzwemmen.
Wat vanavond betreft...
Ik zie je op de pier, direct na de show.
Helaas niet. Ik kan niet vanavond.
Morgen ook niet. Ik moet weg.
Er is iets onverwachts gebeurd. Ik zeil zo meteen weg.
Waarheen?
Zuid-Amerika?
Dat is inderdaad onverwacht.
We hebben oliebelangen in Venezuela. Er is 'n telegram van m'n vader gekomen.
Het bestuur wil een fusie.
Fusie? Hoelang blijf je weg?
Een flinke poos.
Ik kom helemaal niet meer terug.
O nee?
Het is nogal ingewikkeld. Dat noemen we hoge financiën
De directeur van de Venezolaanse olievakbond heeft 'n dochter enne...
O, dat soort fusie.
Hoe ziet ze eruit?
Volgens onze belastingadviseur is 't niet veel soeps. Zo vloeit de olie nu eenmaal.
In mijn positie moet ik aan de aandeelhouders denken.
Alle kleine mensen die hun hele spaargeld erin investeren.
Natuurlijk, ik begrijp het. Dat denk ik, tenminste.
Dat dacht ik wel. Ik wou alleen dat ik iets...
... voor je kon doen.
Maar je hebt me al die vertrouwelijke informatie gegeven.
Morgenochtend ga ik meteen 50.000 aandelen in Venezolaanse olie kopen.
Goede zet.
Heb je trouwens mijn bloemen gekregen?
Die orchideeën uit mijn kas?
De mist is opgetrokken in Long Island en ze zijn vanochtend overgevlogen.
Vreemd hoor. Ik heb ze naar je kamer gestuurd.
Ze zouden al aangekomen moeten zijn.
kan je even kijken of er buiten bloemen staan?
Ja, ze zijn er. Witte orchideeën.
Die heb ik sinds mijn eerste societybal niet meer gekregen.
Wat is dat?
Wat?
Dat is gewoon een klein afscheidscadeautje.
Echte diamanten.
Die zijn vast hun gewicht in goud waard. Ben je altijd zo gul?
Niet altijd.
Je moet weten hoe dankbaar ik ben voor wat je hebt gedaan.
Ik heb niets gedaan. Het gebeurde gewoon.
De stuurman komt net binnen. We zijn klaar.
Ankers los en bon voyage.
Als je 'n orkest op je bruiloft wilt, kunnen wij over een paar weken komen.
Vaarwel, lieveling.
Ik weet niet wat de kapitein doet, maar de stuurman is weg.
Ja, we gaan. - Wacht, mijn armband.
Waar is mijn armband? - Je bedoelt onze armband.
Oké, waar is onze armband? - Daar hebben we iets goeds mee gedaan.
Wat dan? Haal je weer een truc uit?
Geen trucs en geen gegoochel deze keer.
Jij...!
Waar is die bourbon?
Wat is er, Sugar? - Ik weet 't niet. Ik heb opeens zo'n dorst.
Hoe kom je aan die armband?
Vind je hem mooi? - Altijd al.
Die is van Junior. Hij gaat met iemand anders in Zuid-Amerika trouwen.
Dat noem je hoge financiën - Dat noem ik een schoft.
Als ik jou was, zou ik die armband terug in zijn gezicht smijten.
Hij is de eerste aardige man die ik ken. De enige die me ooit wat gegeven heeft.
Je vergeet hem wel weer, Sugar.
Hoe dan? Op elke hoek heb je een benzinestation van Shell.
Ik breng hem terug als hij leeg is.
Ben je gek? Het krioelt hier van de maffiosi.
En jij loopt diamanten weg te geven. Hoe komen we weg? Waar eten we van?
We lopen. Desnoods verhongeren we. - Daar heb je 'wij' weer.
Niet die kant op. We willen Spats niet tegen 't lijf lopen.
Zijn je handen schoon? Andere kant.
Goed, knoop mijn slobkousen dicht.
U kleedt zich echt mooi, baas.
Baas, ik heb met de andere afgevaardigden gepraat.
Little Bonaparte is kwaad om wat er met Toothpick Charlie is gebeurd.
Ze waren koorjongens samen. - Hou op of ik barst in tranen uit.
Hij heeft zelfs Charlies laatste tandenstoker laten vergulden.
Ik zei het toch? Hij wordt week. Hij heeft het niet meer.
Hij was zo hard als een rots.
Dat is zo jammer. Het wordt tijd dat hij met pensioen gaat.
Mee eens.
Hoe gaan we dat doen? - We verzinnen wel iets leuks.
Binnenkort zingen Bonaparte en Toothpick Charlie weer in hetzelfde koor.
Maar deze keer zullen er geen getuigen bij zijn.
Kijk! Die twee meiden uit de lift.
Hé! Kom erbij!
Wat hebben die dames?
Misschien zijn het geen dames.
Dezelfde gezichten, dezelfde instrumenten.
Dit is je Valentijnskaart. - De twee muzikanten uit de garage.
In Chicago waren ze niet meer te vinden. We maken het hier af. Vooruit.
Goed, wat doen we nu? - Eerst moeten we uit deze kleren.
Wat is er gebeurd? - We zijn ze in het gedrang kwijtgeraakt.
Waar waren jullie? - Met u, bij Rigoletto.
Idioot! - We krijgen ze na het banket wel.
Ze kunnen niet ver zijn.
Bedankt.
Bedankt, mede-operaliefhebbers.
Tien jaar terug heb ik mezelf tot president van deze organisatie gekozen,
en al zeg ik het zelf, u hebt een goede keuze gemaakt.
In het laatste fiscale jaar hebben we bruto 112 miljoen dollar verdiend.
Maar we betalen geen belasting.
Zoals altijd hebben we onze misverstandjes gehad.
Laten we een minuut stilte in acht nemen voor zeven leden uit Chicago-noord,
die er vanavond niet bij kunnen zijn omdat ze uit de weg geruimd zijn.
Jij ook, Spats.
Omhoog!
Voorzichtig.
Wanneer spring je eruit? - Als ze dat ene stuk herhalen.
En maak de taart niet kapot. Ik heb een stuk aan mijn kinderen beloofd.
Medeafgevaardigden,
voor elke zakenman komt er een moment
dat hij aan zijn pensioen begint te denken.
Nee! Nee!
Ik zoek iemand om mijn plaats over te nemen.
Ik heb aan een paar kandidaten gedacht.
Zo dacht ik aan iemand uit Chicago-zuid.
Sommigen zeggen dat hij te groot voor zijn slobkousen geworden is.
Maar ik zeg dat hij het nog ver zal schoppen.
Sommigen vinden dat hij te ver gegaan is.
Maar ik zeg dat je een goede man niet kan tegenhouden.
Hij moet natuurlijk nog veel leren.
Al die herrie op Valentijnsdag was niet zo goed voor onze goede naam.
En die twee ontsnapte getuigen. Dat was heel slordig.
Maak je daar maar niet druk om. Die zijn zo goed als dood.
Ik had ze bijna te pakken vandaag.
Bedoel je dat je ze twee keer hebt laten ontsnappen?
Sommigen zouden dat echt geklieder vinden.
Maar ik zeg: vergissen is menselijk, vergeven is goddelijk.
Ik zal je laten zien wat ik van je denk.
Ik hoorde dat het je verjaardag was.
We hebben een taart voor je gebakken.
Mijn verjaardag?
Die is pas over vier maanden.
Nou, dan is 't een beet je vroeg. Wat maakt dat uit tussen vrienden?
Vooruit, jongens. Allemaal.
Wat een bak.
Wegwezen!
Pak die twee!
Wat is hier gebeurd?
Er zat iets in die taart dat hun niet zo goed bevallen is.
Complimenten aan de kok. Niemand mag weg voor ik het recept heb.
Wil je er een federale zaak van maken?
Ontsnapt. - Geeft niet.
We houden 't station, de wegen en 't vliegveld in de gaten. Ze kunnen niet weg.
Hoorde je dat? - Maar ze letten niet op jachten.
Jij gaat Osgood bellen. - Wat moet ik tegen hem zeggen?
Dat je met hem wegloopt. - Weglopen?
Maar er zijn wetten, regels.
Inderdaad. En er zijn ook lijkenhuizen.
Josephine!
Bienstock!
Hé, dat is geen dame!
Niets daarvan, Sugar.
Dat is geen enkele vent waard.
Grijp haar!
Josephine?
Geregeld. Osgood wacht aan de pier. - Daar zijn we nog niet!
Hoi!
Josephine wordt ons bruidsmeisje.
Aangenaam. - Vooruit!
Ze kan niet wachten.
Wacht! Wacht op Sugar!
Nog 'n bruidsmeisje? - Voor de bloemen!
Sugar, wat doe je nou? - Ik ben nou eenmaal niet zo slim.
Gaan!
Dit moet je niet doen. Ik ben 'n leugenaar. Een saxofonist.
Zo'n nietsnut waar je bij wegloopt. - Ik weet 't. Telkens weer.
Wees goed voor jezelf en ga terug naar de miljonairs.
Het langste eind, niet de koolsla in je gezicht en de lege tube tandpasta.
Je hebt gelijk. Praat het uit mijn hoofd.
Ik heb mama gebeld. Ze huilde van geluk.
Ze geeft haar trouwjurk. Hij is van witte kant.
Osgood, ik kan niet in je moeders trouwjurk trouwen.
We hebben niet dezelfde lichaamsbouw.
We kunnen het laten veranderen. - Niets daarvan!
Ik zal eerlijk met je zijn. We kunnen helemaal niet trouwen.
Waarom niet? - Nou...
... ten eerste ben ik niet echt blond.
Dat geeft niet.
Ik rook. De hele tijd. - Dat kan mij niet schelen.
Ik heb 'n vreselijk verleden. Ik woon al drie jaar met een saxofonist.
Ik vergeef je.
Ik zal nooit kinderen kunnen krijgen.
We adopteren er wel 'n paar. - Je begrijpt het niet, Osgood.
Ik ben een man.
Niemand is perfect.